Vortaro · substantivo
deveno
deveno/deˈve.no/
Oficiala radiko ven- (Fundamento, 1905)
deveno estas esperanta vorto (substantivo): Origino, fonto de iu aŭ io.
Signifo
- Origino, fonto de iu aŭ io
- kia estas la deveno de tiuj riĉaĵoj ?
- mi skribas mian nomon per Z, kvankam ĝi havas devenon germanan
vidu ankaŭ: genealogio
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /deˈve.no/
- Silaboj
- de·VE·no
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- deradiko
- venradikoveni
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | deveno | devenoj |
| akuzativo (-n) | devenon | devenojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ŝi estas sinjorino de nobla deveno. #641215
- Tiuj vortoj havas ege malnovan devenon. #678554
- Ŝi estas franco laŭ la deveno. #1103487
- Li estas persono kun nobela deveno. #1222312
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Português | origem |
|---|---|
| Deutsch | Herkunft, Quelle, Ursprung |
| Polski | pochodzenie |
| 中文 | 源流 |
| 日本語 | 生れ |
| Català | origen, procedència |
| Bahasa Indonesia | asal muasal, asal mula, asal-usul |
| Беларуская | паходжаньне |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.