Vortaro · substantivo
gaŭĉo
gaŭĉo/ˈɡaw.tʃo/
gaŭĉo estas esperanta vorto (substantivo): Ano de miksita, eŭropan-indiana popolo….
Signifo
- Ano de miksita, eŭropan-indiana popolo de Sudameriko, kies metio estas ordinare rajde gardi la brutojn
- havante kiel unu el ĉefaj ekonomiaj bazoj la bovĉasadon, jam aperis klare el la 17-a jarcento loĝantaro kiu iĝos paradigma kaj poste decidiga en la sendependisma epoko: tiu de gaŭĉoj
- huasoj troviĝas tra tuta Centra kaj Suda Ĉilio [dum] la ŝafbredistoj de Magalana Regiono estas gaŭĉoj, la ĉefa diferenco inter huaso kaj gaŭĉo estas ke huasoj dediĉas sin ankaŭ al agrikulturo same kiel al brutobredado .
vidu ankaŭ: vakero
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈɡaw.tʃo/
- Silaboj
- GAŬ·ĉo
Vortfarado
- gaŭĉradikogaŭĉo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | gaŭĉo | gaŭĉoj |
| akuzativo (-n) | gaŭĉon | gaŭĉojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| Español | gaucho |
|---|---|
| Português | gaúcho |
| Français | gaucho |
| Deutsch | Gaucho |
| Polski | gauczo |
| Русский | гаучо |
| Українська | гаучо |
| Nederlands | gaucho |
| Magyar | gaucho |
| Български | гаучо |
| Català | gautxo |
| Беларуская | гаўча |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.