Vortaro · substantivo
gluilo
gluilo/ɡluˈi.lo/
Oficiala radiko glu- (Fundamento, 1905)
gluilo estas esperanta vorto (substantivo): Duonlikva ŝmiraĵo, kiu sekiĝante firme….
Signifo
- Duonlikva ŝmiraĵo, kiu sekiĝante firme kunigas kunmetitajn objektojn
- la saketo estas fiksata sur la plandoj per gluilo por 8–12 horoj tage aŭ nokte
- la fadenoj (de araneaĵo) ne enhavas gluilon, sed la insektoj kaptiĝas per siaj haroj en la implikita strukturo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ɡluˈi.lo/
- Silaboj
- glu·I·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- gluradikogluo
- ilsufiksoilo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | gluilo | gluiloj |
| akuzativo (-n) | gluilon | gluilojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi bezonas gluilon. #2634093
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | pegamento |
|---|---|
| Português | cola |
| Français | colle |
| Deutsch | Leim, Klebstoff |
| Polski | klej |
| Русский | клей |
| Nederlands | lijm |
| Magyar | enyv, ragasztó |
| Türkçe | tutkal |
| 中文 | 粘合剂 |
| Bahasa Indonesia | lem |
| Беларуская | клей |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.