Esperantopedia

Vortaro · substantivo

gluaĵo

gluaĵo/ɡluˈa.ʒo/

Oficiala radiko glu- (Fundamento, 1905)

gluaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Gluilo.

Signifo

  1. Gluilo
    • minimume 600 kg da gluaĵo kaj 50 kg da farboj necesis entute por la jaĥto
    • (figure) la memoro estas gluaĵo, kiu kuntenas nian estadon .
  2. Glua substanco
    • miaj ŝuoj estis plenaj de la ruĝa gluaĵo .
  3. Bildeto kun gluilo dorsflanke, kiun oni povas ie alglui, i.a. poŝtmarko, glubildo
    • ŝi gaje malfermis la libron kaj ne povis ne rimarki la belan gluaĵon en ĝi: ekslibriso kun papilio
    • memgluaĵo […], ekzemple, glubildoj en via aŭto .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ɡluˈa.ʒo/
Silaboj
glu·A·ĵo

Vortfarado

  1. gluradikogluo
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativogluaĵogluaĵoj
akuzativo (-n)gluaĵongluaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Fermu la skatolon per gluaĵo, ne per glubendo. #11603397
  • Jen la gluaĵo. #6621891
  • Minimume 600 kg da gluaĵo kaj 50 kg da farboj necesis entute por la jaĥto. #4293613

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

glu-

En aliaj lingvoj

Englishsticker
Françaisautocollant
DeutschKleber, Klebstoff, Aufkleber
Polskiklej, lepiszcze, naklejka, nalepka
Русскийклейкая масса
Українськаклей
中文带不干胶的便条
日本語接着剤
Bahasa Indonesialem, stiker
Беларускаяклей, клейкая маса, налепка, стыкер

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.