Esperantopedia

Vortaro · substantivo

grandulo

grandulo/ɡranˈdu.lo/

Oficiala radiko grand- (Fundamento, 1905)

grandulo estas esperanta vorto (substantivo): Grandsinjoro.

Signifo

  1. Grandsinjoro
    • de malgrandulo ĝis grandulo ili ĉiuj estas profitavidaj
    • la monumentoj, kiujn starigis la dankema postepoko al la memoro de la granduloj .

    vidu ankaŭ: aŭtoritatulo, eminentulo, superulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ɡranˈdu.lo/
Silaboj
gran·DU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. grandradikogrando
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativograndulogranduloj
akuzativo (-n)grandulongrandulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li estis grandulo nomita Little John. #5754204
  • Li estis grandulo nomata eta Johano. #10253758
  • Andrej Ĥadanoviĉ estas grandulo de Belorusa poezio. #1063965
  • Granduloj ne ĉiam estas fortuloj. #1387157

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

grand-

En aliaj lingvoj

Françaisgrand (aristocrate)
DeutschGröße (Persönlichkeit)
Polskiktoś wielki
Русскийгранд
Nederlandsgrand seigneur
Češtinavysoký šlechtic
Slovenčinavysoký šľachtic
日本語大貴族
Българскиголям човек
Catalàalt noble, eminència
Bahasa Indonesiaorang besar, pembesar
Беларускаявялікі чалавек, магнат, гранд

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.