Esperantopedia

Vortaro · substantivo

impeto

impeto/imˈpe.to/

Oficiala radiko impet- (8. Oficiala Aldono, 1974)

impeto estas esperanta vorto (substantivo): Forta kaj viva antaŭenĵetiĝo.

Signifo

  1. Forta kaj viva antaŭenĵetiĝo; eksalto
    • oni malfermis alian kradon kaj sur la arenon enkuris kun sovaĝa impeto kaj bojado tutaj aroj da hundoj .

    vidu ankaŭ: eksvingo

  2. Fervorego; arda aspiro al iu celo
    • ataki, paroli kun impeto
    • la impetoj de nobla animo.

    vidu ankaŭ: impulso, torenteco, vervo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/imˈpe.to/
Silaboj
im·PE·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. impetradikoimpeto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoimpetoimpetoj
akuzativo (-n)impetonimpetojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li faris ĉion kun granda impeto. #1640921
  • La junulan impeton troa saĝo ne bremsas. #1737329
  • Ĉi tiu freneza impeto kondukas en katastrofon. #2434333
  • Mi ne aŭdas impeton en via voĉo. #9429978

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

impet-

En aliaj lingvoj

Englishimpetus, rush, impulse
Españolímpetu
Portuguêsímpeto
Françaisélan, fougue, impulsion, lancée
DeutschUngstüm, Heftigkeit, Vorwärtsstürzen, leidenschaftlicher Drang
Polskiimpet, napór, poryw
Русскийнапор, порыв, устремление, импульс
Українськапорив, устремління
Nederlandshet voorwaarts stormen, ontstuimigheid
Češtinahnací síla, popud
Slovenčinadravosť, dravá túžba, nápor, úsilie
Magyariram, lendület, vágy, hév
中文势头
日本語突進
Беларускаяімпэт, імпульс, памкненьне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.