Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ironio

ironio/i.roˈni.o/

Oficiala radiko ironi- (1. Oficiala Aldono, 1909)

ironio estas esperanta vorto (substantivo): Moka esprimmaniero, laŭ kiu oni….

Signifo

  1. Moka esprimmaniero, laŭ kiu oni esprimas ian penson tute kontraŭan al tio, kion oni intencas komprenigi
    • ironio povas esti bonkora, skeptika, bruta, maldolĉa, acida, veneniga
    • junulo respondis Mefres kun favora ironio ĉu vi pensas, ke Oziriso ne povus havi sep fingrojn, se tio plaĉus al li ?

    vidu ankaŭ: sarkasmo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/i.roˈni.o/
Silaboj
i·ro·NI·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ironiradikoironio
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoironioironioj
akuzativo (-n)ironionironiojn

Ekzemplaj frazoj

  • Lia parolado enhavis nuancon de ironio. #638746
  • Mi rigardis lin kun ia ironio. #1376823
  • Ĉu ne estas ironio en tio? #11559559
  • Miaj armiloj estas ironio kaj sarkasmo. #13430339

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ironi-

En aliaj lingvoj

Englishirony
Españolironía
Portuguêsironia
Françaisironie
DeutschIronie
Polskiironia
Русскийирония
Українськаіронія
Nederlandsironie
Češtinaironie
Slovenčinairónia
Magyarirónia
中文反语法
日本語皮肉
Catalàironia
Беларускаяіронія

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.