Esperantopedia

Vortaro · substantivo

izoliteco

izoliteco/i.zo.liˈte.tso/

Oficiala radiko izol- (Fundamento, 1905)

izoliteco estas esperanta vorto (substantivo): Stato de io aŭ iu izola.

Signifo

  1. Stato de io aŭ iu izola
    • la profunda arbara izoliteco
    • ho, kiel mi memoras ĉiun loketon kaj ĝian sanktan profundan izolitecon .

    vidu ankaŭ: forforejo, senhomejo, soleco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/i.zo.liˈte.tso/
Silaboj
i·zo·li·TE·co

Vortfarado

  1. izolradikoizolo
  2. itsufiksopasiva, pasinta
  3. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoizolitecoizolitecoj
akuzativo (-n)izoliteconizolitecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Fakte li estis metita en izolitecon. #12406131
  • Soleco vivigas, izoliteco mortigas. #2780214
  • Oni ne konfuzu solecon kaj izolitecon.Temas pri du malsamaj aferoj. #918794
  • La rasisma kaj koloniisma ideologio de tiu lando pligravigis sian internacian izolitecon. #5662392

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

izol-

En aliaj lingvoj

Englishisolation
Portuguêsisolamento (estado)
Françaisisolement
DeutschIsoliertheit, Isolation, Abgeschiedenheit
Polskiizolacja, ustronie
Русскийизолированность, изоляция
Українськаізольованість
Nederlandsafzondering, isolatie, isolement
Češtinaizolovanost, osamocenost, osamělost
Slovenčinaodlúčenosť, osamelosť
Magyarelszigeteltség, izoláltság, izoláció
中文孤立
日本語孤独
Беларускаяізаляванасьць, адасобленасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.