Vortaro · substantivo
soleco
soleco/soˈle.tso/
Oficiala radiko sol- (Fundamento, 1905)
soleco estas esperanta vorto (substantivo): Stato de iu estanta sola.
Signifo
- Stato de iu estanta sola
- dum li preĝis en soleco, la disĉiploj estis kun li
- ŝi sidis en sia soleco, sed neniam la tempo tiel rapide forflugis por ŝi
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /soˈle.tso/
- Silaboj
- so·LE·co
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- solradikosolo
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | soleco | solecoj |
| akuzativo (-n) | solecon | solecojn |
Ekzemplaj frazoj
- Kelkaj homoj plene ĝuas la solecon. #553573
- Kiam vi sentas mankon de soleco? #624445
- La maljunulo vivis en plena soleco. #1019016
- Ŝi alkutimiĝis al vivo en soleco. #1242076
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | loneliness |
|---|---|
| Español | soledad |
| Français | solitude |
| Deutsch | Einsamkeit |
| Polski | samotność, osamotnienie |
| Русский | одиночество |
| Українська | самота |
| Nederlands | eenzaamheid |
| Čeština | osamělost |
| Slovenčina | samota |
| Magyar | magány, egyedüllét |
| Türkçe | yalnızlık |
| 中文 | 孤单 |
| 日本語 | 孤独 |
| Català | solitud |
| Bahasa Indonesia | kesendirian |
| Беларуская | самота |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.