Vortaro · substantivo
izolo
izolo/iˈzo.lo/
Oficiala radiko izol- (Fundamento, 1905)
izolo estas esperanta vorto (substantivo): Apartigo, senigo je kontaktoj aŭ rilatoj.
Signifo
- Apartigo, senigo je kontaktoj aŭ rilatoj
- „Izolo“ (poemaro de Kaloĉajo)
- korpo tie ĉi kaj cerbo ĝuas pacon de l' izolo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /iˈzo.lo/
- Silaboj
- i·ZO·lo
Vortfarado
- izolradikoizolo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | izolo | izoloj |
| akuzativo (-n) | izolon | izolojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ili preferas vivi en izolo. #1448928
- Mi legis la fraplinion: "Israelo timas izolon." #2877093
- Mi sentis min en izolo. #3661050
- Li ŝatas pasigi ĉiutage iom da tempo en izolo. #1022915
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | isolation |
|---|---|
| Português | isolamento (ação) |
| Français | isolement |
| Deutsch | Isolierung, Abgeschiedenheit |
| Polski | odosobnienie |
| Русский | изоляция |
| Беларуская | ізаляцыя |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.