Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

izolita

izolita/i.zoˈli.ta/

Oficiala radiko izol- (Fundamento, 1905)

izolita estas esperanta vorto (adjektivo): Kiun oni izolis aŭ izolis sin.

Signifo

  1. Kiun oni izolis aŭ izolis sin; ial troviĝanta aparte de aliaj
    • malpura li estas: li estu izolita, ekster la tendaro estu lia loĝejo
    • apenaŭ povas ekzisti homoj ― krom eble loĝantoj en plej izolitaj lokoj .
  2. (p.p. punkto x de topologia spaco, rilate al subaro A) Tia, ke ĝi apartenas al A, sed ne estas akumuliĝa rilate al ĝi (alidire: ekzistas ĉirkaŭaĵo de x, kies nura komuna punkto kun A estas x mem)
    • en spaco kun diskreta topologio ĉiu ajn punkto estas izolita rilate al ajna subaro, ĝin enhavanta.

    antonimoj: akumuliĝa supernocio: adhera

  3. (p.p. vertico de grafeo) Tia, ke neniu eĝo estas al ĝi incida.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/i.zoˈli.ta/
Silaboj
i·zo·LI·ta
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. izolradikoizolo
  2. itsufiksopasiva, pasinta
  3. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativoizolitaizolitaj
akuzativo (-n)izolitanizolitajn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĝi estas izolita loko apud Tønder. #5201129
  • Surduloj estas pli izolitaj ol blinduloj. #5312359
  • Ŝi loĝas en la izolita loko. #10177732
  • Vi loĝas ĉi tie relative izolita. #11139036

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

izol-

En aliaj lingvoj

Englishisolated
Portuguêsisolado
Deutschisoliert, abgeschieden
Polskiizolowany, osobny
Русскийизолированный
Українськаізольований, відокремлений
Češtinaizolovaný (vrchol grafu)
Slovenčinaizolovaný (vrchol grafu)
Magyarizolált, elszigetelt
日本語孤独な
Беларускаяізаляваны, адасоблены

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.