Esperantopedia

Vortaro · substantivo

klaĉaĵo

klaĉaĵo/klaˈtʃa.ʒo/

Oficiala radiko klaĉ- (4. Oficiala Aldono, 1929)

klaĉaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Dissciigita malbonvola diraĵo.

Signifo

  1. Dissciigita malbonvola diraĵo
    • mi ne fidas al la urbaj klaĉoj
    • la konversacio ne estis unuflanka, la erotika klaĉo kun apartena komento havis sian lokon

    vidu ankaŭ: fifamo, onidiro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/klaˈtʃa.ʒo/
Silaboj
kla·ĈA·ĵo

Vortfarado

  1. klaĉradikoklaĉo
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoklaĉaĵoklaĉaĵoj
akuzativo (-n)klaĉaĵonklaĉaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • La klaĉaĵo difektis lian renomon. #1731956
  • Katja legas klaĉaĵojn pri famuloj. #2505742
  • Ĉu tio ne estas klaĉaĵo? #5616376
  • Ju pli da vortoj, des pli da klaĉaĵo. #1445385

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

klaĉ-

En aliaj lingvoj

Englishbabble, chitchat, gossip, prattle
Españolchisme, chambre, cotilleo
Françaiscancan, commérage, médisance, potin
DeutschGeschwätz, Klatsch, Tratsch
Polskiplotka
Русскийсплетня
Українськаплітка
Nederlandsroddelpraat
Magyarpletyka
Türkçededikodu
中文流言
日本語悪口
Românăbârfă, zvon
Catalàxafardeig, comareig, murmuració, maledicència
Беларускаяплётка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.