Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kunparolanto

kunparolanto/kun.pa.roˈlan.to/

Oficiala radiko parol- (Fundamento, 1905)

kunparolanto estas esperanta vorto (substantivo): Persono, kun kiu oni interŝanĝas dirojn.

Signifo

  1. Persono, kun kiu oni interŝanĝas dirojn
    • mia kunparolanto havis mezurilon, oran vergon, por mezuri la urbon kaj ĝiajn pordegojn
    • la membro de unu nacio humiliĝas antaŭ membro de alia nacio […] kaj sentas sin ĝenata antaŭ sia kunparolanto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kun.pa.roˈlan.to/
Silaboj
kun·pa·ro·LAN·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kunradikokuna
  2. parolradikoparolo
  3. antsufiksoaktiva, nuna
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokunparolantokunparolantoj
akuzativo (-n)kunparolantonkunparolantojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mia kunparolanto estis germano, ne usonano. #449264
  • Maria ĉiam estas agrabla kunparolanto. #2806642
  • Vi koncize karakterizu vian kunparolanton. #10176908
  • Mi parolas kun imagita kunparolanto. #13583199

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishinterlocutor, conversation partner
Españolinterlocutor
Françaisinterlocuteur
DeutschGesprächspartner
Italianointerlocutore
Polskirozmówca
Русскийсобеседник
Nederlandsgesprekspartner
Magyarbeszélgetőtárs
日本語話し相手
Bahasa Indonesiakawan bicara, teman bicara, rekan bicara, interlokutor
Беларускаясуразмоўца

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.