Vortaro · substantivo
laŭteco
laŭteco/lawˈte.tso/
Oficiala radiko laŭt- (Fundamento, 1905)
laŭteco estas esperanta vorto (substantivo): La eco de io laŭta.
Signifo
- La eco de io laŭta; la grado kion laŭta io estas
- ili senĉese hurladis, nur ĝia laŭteco variis
- antaŭ granda publiko la meza laŭteco ne estas sama, kiel en salono malgranda
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /lawˈte.tso/
- Silaboj
- laŭ·TE·co
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- laŭtradikolaŭta
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | laŭteco | laŭtecoj |
| akuzativo (-n) | laŭtecon | laŭtecojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉu vi povus malaltigi la laŭtecon? #1553641
- Malaltigu la laŭtecon, mi petas. #572566
- Malpliigu la laŭtecon, mi petas. #3263417
- Kiel mi povas agordi laŭtecon? #5071985
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
laŭt-
- -a -e
- -ec- eco, abstrakta kvalito
laŭteco
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
- mal- malo, kontraŭo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.