Esperantopedia

Vortaro · substantivo

personeco

personeco/per.soˈne.tso/

Oficiala radiko person- (Fundamento, 1905)

personeco estas esperanta vorto (substantivo): Tio, kio konsistigas la personon.

Signifo

  1. Tio, kio konsistigas la personon; propra kaj memstara ecaro
    • tiu lernanto havas jam karakterizan personecon
    • la memoro estas nepra kondiĉo de la personeco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/per.soˈne.tso/
Silaboj
per·so·NE·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. personradikopersono
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopersonecopersonecoj
akuzativo (-n)personeconpersonecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Lia personeco profunde efikis al ni. #922754
  • Ĉiu kato havas sian propran personecon. #925664
  • Mi jam alkutimiĝis al lia personeco. #1643967
  • Lia personeco ŝanĝiĝis post la akcidento. #3600917

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

person-

En aliaj lingvoj

Englishpersonality
Españolpersonalidad
Françaispersonnalité
DeutschPersönlichkeit
Polskiosobowość
Русскийличность
Українськаособистість
Nederlandspersoonlijkheid
Češtinaosobitost
Slovenčinaosobnosť
Magyarszemélyiség
Türkçekişilik, şahsiyet
中文人士
日本語個性
Românăpersonalitate
Catalàpersonalitat (trets característics)
فارسیشخصیت
Bahasa Indonesiapersonalitas, kepribadian, sifat, watak
Беларускаяасоба, асабістасьць, асабовасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.