Esperantopedia

Vortaro · substantivo

personaro

personaro/per.soˈna.ro/

Oficiala radiko person- (Fundamento, 1905)

personaro estas esperanta vorto (substantivo): Aro de personoj.

Signifo

  1. Aro de personoj
    • [Volapuko] devis konstante dependi de la decidoj de unu persono aŭ de facile inter si malpaconta personaro .
  2. Tuto de la personoj servantaj aŭ oficantaj en iu entrepreno
    • fuĝis el la restoracio ĉiuj klientoj kaj la tuta personaro
    • danki al la tuta personaro, kiu vivigas la magazinon, danki al la abonantoj kaj legantoj, kiuj ebligas al ĝi daŭri
  3. Tuto de la personoj ludantaj en iu teatraĵo, filmo
    • mi estas feliĉa direktoro, mia personaro ne rezonas, la publiko ankaŭ ne .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/per.soˈna.ro/
Silaboj
per·so·NA·ro

Vortfarado

  1. personradikopersono
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopersonaropersonaroj
akuzativo (-n)personaronpersonarojn

Ekzemplaj frazoj

  • La personaro nun malsufiĉas al ni. #3869979
  • Mi tre dankas la malsanulejan personaron. #5537564
  • Nia personaro estas tre bone klera. #9230679
  • Mi diskutos tion kun mia personaro. #11296877

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

person-

En aliaj lingvoj

Françaisgroupe de personnes
DeutschPersonal
Polskikadra, obsada, personel
Українськаперсонал, особовий склад, склад діючих осіб, діючі особи
Nederlandsgroep personen
Češtinaosobní zájmeno
Slovenčinaosadenstvo, personál
中文一群人
日本語職員
Românădotare
Беларускаяпэрсанал, асабовы склад, дзеючыя асобы

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.