Vortaro · substantivo
piulo
piulo/piˈu.lo/
Oficiala radiko pi- (Fundamento, 1905)
piulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo kun pia spirito kaj konduto.
Signifo
- Homo kun pia spirito kaj konduto
- amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj .
vidu ankaŭ: religiulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /piˈu.lo/
- Silaboj
- pi·U·lo
Vortfarado
- piradikopio
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | piulo | piuloj |
| akuzativo (-n) | piulon | piulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Eĉ inter piuloj ne mankas pekuloj. #440867
- Por piuloj oni ne konstruu kastelon. #1965455
- Piulojn ĉiu laŭdas kaj lasas almozi. #3340771
- Li estis piulo respektata de ĉiu. #10169526
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | piadoso (subst.), devoto, pío |
|---|---|
| Français | dévot (subst.) |
| Deutsch | Frommer |
| Polski | człowiek pobożny |
| Русский | богомолец, набожный человек, святоша |
| Nederlands | godvruchtig persoon, vroom persoon, devoot persoon |
| 日本語 | 信心家 |
| Română | un om evlavios, un om devotat |
| Català | piadós (subst.), devot (subst.) |
| Беларуская | набожны чалавек, пабожны чалавек |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.