Esperantopedia

Vortaro · substantivo

plezuro

plezuro/pleˈzu.ro/

Oficiala vorto (Fundamento)

plezuro estas esperanta vorto (substantivo): Agrabla sento de bonstato, komforteco,….

Signifo

  1. Agrabla sento de bonstato, komforteco, ĝojo, kiun naskas kontentigo de deziro aŭ inklino
    • [ili] tiel laŭte kaj agrable kantas, ke estas plezuro ilin aŭdi
    • ŝia sola plezuro estis sidi en sia ĝardeneto

    vidu ankaŭ: ĝuo, volupto, kun plezuro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/pleˈzu.ro/
Silaboj
ple·ZU·ro
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. plezurradikoplezuro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplezuroplezuroj
akuzativo (-n)plezuronplezurojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ni anticipas tion kun granda plezuro. #540667
  • Por ĉiu plezuro devas esti mezuro. #546124
  • La legado estas mia granda plezuro. #558208
  • Li faris ĝin nur pro plezuro. #564438

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

plezur-

En aliaj lingvoj

Englishpleasure
Españolplacer
Portuguêsprazer, deleite, delícia, regalo
Françaisplaisir
DeutschVergnügen, Freude, Wohlgefallen, Behagen
Polskiprzyjemność
Русскийудовольствие
Українськазадоволення, насолода, приємність
Nederlandsplezier, genoegen
Češtinapotěšení, radost
Slovenčinapotešenie, radosť
Magyaröröm, gyönyör, élvezet, megelégedettség
中文快感
日本語喜び
Românăplăcere
Българскиудоволствие
Catalàplaer, delit
Bahasa Indonesiakegembiraan, kenikmatan, kepuasan, kesenangan
Беларускаязадавальненьне, асалода

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.