Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĝuo

ĝuo/ˈdʒu.o/

Oficiala radiko ĝu- (Fundamento, 1905)

ĝuo estas esperanta vorto (substantivo): Granda senta plezuro pro io.

Signifo

  1. Granda senta plezuro pro io
    • troa ĝuado de alkoholaj trinkaĵoj
    • la domo estis ĝuo por la okuloj

    vidu ankaŭ: ĉarmo, raviĝo, volupto

  2. Posedo de io, de kio oni havas utilon aŭ plezuron
    • Francujo, laca pro la sanga tragedio […], retrovis rilatan kvietecon […] dank’ al ĝuadoj de lukso
    • ŝi ekkomprenis, ke ekzistas iu mondo, kie eĉ en sufero estas pli da feliĉo, ol en ĉiuj luksoj kaj ĝuoj de la cezara domo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈdʒu.o/
Silaboj
ĜU·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ĝuradikoĝuo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĝuoĝuoj
akuzativo (-n)ĝuonĝuojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiu amas ĝuon, akceptu ankaŭ enuon. #546199
  • Li vivas en ĝuo kaj bruo. #648967
  • Skii estas granda ĝuo por mi. #672974
  • Vi estas ĝuo por miaj okuloj. #975564

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĝu-

En aliaj lingvoj

Englishenjoyment
Españolgozo, goce, disfrute
Portuguêsgozo, desfrute
Françaisjouissance
DeutschGenuss
Italianogodimeto, fruizione, goduria
Polskirozkosz, uciecha
Русскийнаслаждение
Українськанасолоджування
Nederlandsgenot
Magyarélvezet
中文享用
日本語楽しみ
Svenskanjutning
Bahasa Indonesiakenikmatan, kepuasan
Беларускаяасалода

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.