Esperantopedia

Vortaro · substantivo

pozo

pozo/ˈpo.zo/

Oficiala radiko poz- (1. Oficiala Aldono, 1909)

pozo estas esperanta vorto (substantivo): Aparta teniĝo aŭ mieno.

Signifo

  1. Aparta teniĝo aŭ mieno
    • ekvidinte la enirintan virinon, li prenis pozon duone salutan, duone atendan
    • en la momento, kiam Mario Rudzinska eniris en la salonon, la pozo de tiu juna homo estis iom stranga

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpo.zo/
Silaboj
PO·zo

Vortfarado

  1. pozradikopozo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopozopozoj
akuzativo (-n)pozonpozojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi prenis pozon, mantenante rozon. #1863833
  • La natura pozo estas la plej malfacile atingebla. #3257475
  • La pozon duonkuŝan ŝi ŝanĝis je pozo sida. #4265124
  • Tiun teatran pozon akompanis vizaĝesprimo markita de natura gajeco. #1217796

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

poz-

En aliaj lingvoj

Englishpose, posture
Françaisattitude physique, pose
DeutschPose
Polskipoza
Русскийпоза
Українськапоза
Nederlandspose
Češtinadržení těla, postoj, póza
Slovenčinapostoj, póza
Magyarpóz
中文姿势
日本語ポーズ
Hrvatskipoza
Slovenščinapredstavljajo
Lietuviųkelti
Latviešuuzdot
Eestikujutavad
Danskudgøre
Íslenskasitja
Galegorepresentar
العربيةأربك
हिन्दीढोंग
বাংলাজাহির করা
اردولاحق
한국어포즈
Tiếng Việtđặt ra
Bahasa Melayumenimbulkan
ไทยท่าทาง

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.