Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sidilo

sidilo/siˈdi.lo/

Oficiala radiko sid- (Fundamento, 1905)

sidilo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉia meblo aŭ aĵo uzata por sursido.

Signifo

  1. Ĉia meblo aŭ aĵo uzata por sursido
    • ŝi falis sur la plej apudan sidilon
    • mi senatente lasis [mian poŝtelefonon] sur mia sidilo kaj vizitis la necesejon .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/siˈdi.lo/
Silaboj
si·DI·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sidradikosidi
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosidilosidiloj
akuzativo (-n)sidilonsidilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ne konduku de la malantaŭa sidilo. #634623
  • Ne lasu la necesejan sidilon malfermita. #6539149
  • Ŝi cedis sian sidilon al pliaĝa persono. #4934907
  • Kie estas mia sidilo? #787383

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

sid-

En aliaj lingvoj

Englishseat
Españolasiento
Françaissiège
Polskisiedzenie (mebel)
Русскийсиденье
Češtinasedadlo, sedátko
Slovenčinasedadlo
Magyarülés
Българскимебел за сядане
Catalàseient
Bahasa Indonesiatempat duduk
Беларускаясядзеньне (мэбля), крэсла

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.