Vortaro · substantivo
surdmutulo
surdmutulo/surd.muˈtu.lo/
Oficiala radiko mut- (Fundamento, 1905)
surdmutulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu estas surdulo kaj mutulo.
Signifo
- Homo, kiu estas surdulo kaj mutulo: ne aŭdas kaj ne, aŭ ne kontentige voĉe parolas
- oni ne naskiĝas laŭvole kiel surdomutulo nek samseksamulo
- gestlingvo de surdmutuloj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /surd.muˈtu.lo/
- Silaboj
- surd·mu·TU·lo
Vortfarado
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | surdmutulo | surdmutuloj |
| akuzativo (-n) | surdmutulon | surdmutulojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
mut-
- -a
- -ul- persono
surdmutulo mutulo surdomutulo
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
En aliaj lingvoj
| Français | sourd-muet (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Taubstummer |
| Polski | głuchoniemy |
| 中文 | 聋哑人 |
| Română | surdomut |
| Bahasa Indonesia | orang bisu dan tuli |
| Беларуская | глуханямы |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.