Vortaro · substantivo
mutulo
mutulo/muˈtu.lo/
Oficiala radiko mut- (Fundamento, 1905)
mutulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu estas muta, kiu ne povas voĉe….
Signifo
- Homo, kiu estas muta, kiu ne povas voĉe paroli
- mutulo […] ne malfermas sian buŝon
- mutuloj ja parolas per la manoj
vidu ankaŭ: balbutulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /muˈtu.lo/
- Silaboj
- mu·TU·lo
Vortfarado
- mutradikomuta
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | mutulo | mutuloj |
| akuzativo (-n) | mutulon | mutulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Estas maltaŭge diri, ke mutulo malbone kantas. #3893325
- Konfidu sekreton al mutulo, kaj li parolos. #6833890
- La mutuloj povas sin esprimi per la gestolingvo. #2478632
- Lingvo de mutulo pli valoras ol tiu de mensogulo. #2338391
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
mut-
- -a
- -ul- persono
mutulo surdomutulo surdmutulo
- -ig- kaŭzi, igi
- -iĝ- fariĝi
En aliaj lingvoj
| Français | muet (subst.) |
|---|---|
| Deutsch | Stummer |
| Polski | niemowa |
| Українська | німий (ім.) |
| 中文 | 哑子 |
| 日本語 | 唖者 |
| Română | mut, fără voce |
| Bahasa Indonesia | orang bisu |
| Беларуская | нямко, нямы |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.