Esperantopedia

Vortaro · substantivo

susuro

susuro/suˈsu.ro/

Oficiala radiko susur- (6. Oficiala Aldono, 1935)

susuro estas esperanta vorto (substantivo): Mallaŭta frota bruo.

Signifo

  1. Mallaŭta frota bruo
    • ŝi aŭdis post si susuradon de atlaso
    • [oni] aŭdis kantadon kaj muzikon, la susuradon kaj zumadon de multe da homoj, precipe […] de la ĝardeno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/suˈsu.ro/
Silaboj
su·SU·ro

Vortfarado

  1. susurradikosusuro
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosusurosusuroj
akuzativo (-n)susuronsusurojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi aŭdas la susuron? #1765368
  • La susuro de la rojo ekdormigis min. #1904518
  • Fakte, ie malproksime aŭdiĝis susuro de multnombraj flugiloj. #4070419
  • Subite mi aŭdis susuron. #4605599

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

susur-

En aliaj lingvoj

Englishrustle, swish
Españolsusurro (ruidito)
Françaissusurrement
DeutschRascheln, Knistern, Rauschen
Italianomormorazione, brusio, sussurro (fig.)
Polskiszelest, szmer, szum
Українськашелест, шерех, шурхіт, шарудіння
Nederlandsruisen
Češtinašelest, šustot
Slovenčinašelest, šum
Magyarsusogás, suhogás, zizegés
中文沙沙
日本語さらさら鳴る音
Беларускаяшоргат, шолах, шамаценьне, шастаньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.