Esperantopedia

Vortaro · substantivo

susurado

susurado/su.suˈra.do/

Oficiala radiko susur- (6. Oficiala Aldono, 1935)

susurado estas esperanta vorto (substantivo): Mallaŭta frota bruo.

Signifo

  1. Mallaŭta frota bruo
    • ŝi aŭdis post si susuradon de atlaso
    • [oni] aŭdis kantadon kaj muzikon, la susuradon kaj zumadon de multe da homoj, precipe […] de la ĝardeno

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/su.suˈra.do/
Silaboj
su·su·RA·do

Vortfarado

  1. susurradikosusuro
  2. adsufiksodaŭra ago
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosusuradosusuradoj
akuzativo (-n)susuradonsusuradojn

Ekzemplaj frazoj

  • La susurado daŭris. #12257539
  • La susurado ĉesis. #12257540
  • Tomo aŭdis susuradon. #13721958
  • Kiam silentiĝis la susurado de la aŭdantaro, la orkestrestro levis la muzikbastoneton. #7561577

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

susur-

En aliaj lingvoj

Englishrustle, swish
Españolsusurro (ruidito)
Françaissusurrement
DeutschRascheln, Knistern, Rauschen
Italianomormorazione, brusio, sussurro (fig.)
Polskiszelest, szmer, szum
Українськашелест, шерех, шурхіт, шарудіння
Nederlandsruisen
Češtinašelest, šustot
Slovenčinašelest, šum
Magyarsusogás, suhogás, zizegés
中文沙沙
日本語さらさら鳴る音
Беларускаяшоргат, шолах, шамаценьне, шастаньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.