Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vestalo

vestalo/vesˈta.lo/

vestalo estas esperanta vorto (substantivo): Ĉe antikvaj Romanoj, pastrino de Vesta,….

Signifo

  1. Ĉe antikvaj Romanoj, pastrino de Vesta, devigata al virgeco kaj al konstanta subtenado de la sankta fajro
    • laŭ la roma mitologio Romo fondiĝis la 21-an de aprilo 753 a.K. fare de Romulo [kiu] poste mortigis sian ĝemelan fraton Remo, […] la ĝemeloj estis laŭlegende la gefiloj de la dio Marso kaj de la vestalo Rhea Silvia .

    vidu ankaŭ: virgulino

  2. Tre ĉasta virino.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vesˈta.lo/
Silaboj
ves·TA·lo

Vortfarado

  1. vestalradikovestalo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovestalovestaloj
akuzativo (-n)vestalonvestalojn

Ekzemplaj frazoj

  • Rhea Silvia estis vestalo. #7063290
  • La vestaloj devis zorgi, ke la sankta fajro de Vesto neniam estingiĝu. #7308970

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishvestal virgin, vestal (seldom)
Españolvestal
Portuguêsvestal
Françaisvestale
DeutschVestalin, keusche Frau
Polskiwestalka
Русскийвесталка
Українськавесталка (жриця Вести)
NederlandsVestaalse maagd
MagyarVesta-szűz, tiszta nő, szűzies nő
日本語ウェスタの巫女
Catalàvestal
Беларускаявэсталка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.