vizaĝo

Signifo

1. La antaŭa parto de la homa kapo
   • ŝi kovris sian vizaĝon
   • li lavis sian vizaĝon kaj eliris

   vidu ankaŭ: frunto, mieno

2. La vizaĝo rigardata kiel signo de sentoj, de emocioj, de karaktero; mieno, fizionomio
   • nur pano kun fromaĝo, sed afabla vizaĝo
   • ŝi […] kisis lin kun senhonta vizaĝo
3. Publika senriproĉeco, honoro
   • matrono Xing publike perdigis al ŝi la vizaĝon
   • se neniu scius tion ĉi, ni ĉiuj povus savi la vizaĝon de via bopatrino .

   vidu ankaŭ: aplombo, memfido

4. La videbla, antaŭa parto de objekto, ĝia fronto, ĝia fasado
   • la vizaĝa flanko de la domo estis turnita orienten
   • la vizaĝo (supraĵo) de la tero

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/viˈza.dʒo/

Silaboj

vi·ZA·ĝo

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. vizaĝradikovizaĝo
2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• Ŝia vizaĝo pro kolero estis ruĝega. #487803
• Li pugnofrapis min en la vizaĝo. #500324
• Lia vizaĝo diras, ke li perdis. #528830
• Lia vizaĝo deformiĝas per la doloro. #545600

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0