Esperantopedia

Vortaro · substantivo

voko

voko/ˈvo.ko/

Oficiala radiko vok- (Fundamento, 1905)

voko estas esperanta vorto (substantivo): Ago voki, rezulto de tiu ago.

Signifo

  1. Ago voki, rezulto de tiu ago
    • li ne aŭdis vian vokon
    • post la subiro de la suno tra la militistaro ekkuris voko: ĉiu en sian urbon, ĉiu en sian landon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvo.ko/
Silaboj
VO·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vokradikovoko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovokovokoj
akuzativo (-n)vokonvokojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tom ne respondis miajn telefonajn vokojn. #2299234
  • Ĉu alvenis telefonaj vokoj por mi? #2375223
  • Obeu la vokon de la popolo. #4882858
  • Ĉi-matene mi estis vekita de telefon-voko. #7781327

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vok-

En aliaj lingvoj

Englishcall, calling
Españolllamada
Françaisappel
DeutschRuf, Rufen
Polskizawołanie, wezwanie
Русскийзов, призыв, клич, вызов
Українськаклич, заклик, поклик
Češtinainstrukce pro vyvolání programu, volání, vyvolání
Slovenčinainštrukcia pre vyvolanie programu, volanie, vyvolanie
Magyarhívás
中文召唤
日本語呼び声
Catalàcrida
Bahasa Indonesiapanggilan, seruan
Беларускаякліч, покліч, заклік, выклік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.