Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vokto

vokto/ˈvok.to/

vokto estas esperanta vorto (substantivo): En feŭda socio, kontrolisto,….

Signifo

  1. En feŭda socio, kontrolisto, intendanto, ofte mem nobelo, respondeca ankaŭ por juĝado kaj defendado en sia areo
    • landa, eklezia, urba, forsta, alpa, diga vokto
    • eliris la voktoj de la popolo kaj ĝiaj kontrolistoj, kaj diris al la popolo: […]

    vidu ankaŭ: landestro, urbestro, ŝiparestro, guberniestro, prefekto, vojevodo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvok.to/
Silaboj
VOK·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. voktradikovokto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovoktovoktoj
akuzativo (-n)voktonvoktojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kompatos eble tiu lago, certe ne la vokto. #1810743
  • La fabrika vokto diris al sia homskipo, "Ni paŭzu por tagmanĝi". #534847

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishbailiff, reeve
Españolintendente, alcalde, alguacil
Portuguêsintendente, alcaide, bailio, zelador
Françaisbailli, surveillant, contremaitre
DeutschVogt, Sachwalter
Polskiwójt, namiestnik
Русскийнадсмотрщик, управитель, наместник
Українськанаглядач, війт
Nederlandsopziener
Češtinadohlížitel, dozorce
Slovenčinadohliadač, dozorca, intendant, kontrolór
Magyarispán, pallér, munkafelügyelő
中文法警
日本語監督者
Беларускаянаглядчык, намеснік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.