Vortaro · substantivo
volitivo
volitivo/vo.liˈti.vo/
volitivo estas esperanta vorto (substantivo): Verba modalo, per kiu iuj lingvoj….
Signifo
- Verba modalo, per kiu iuj lingvoj esprimas ĝeneralan ideon de volo, ne indikante celecon, deziron, volon, ordonon aŭ peton (u-modalo)
- la esperanta volitivo respondas jen al la imperativo jen al la subjunktivo de la okcidenteŭropaj lingvoj laŭ tio, ĉu ĝi estas en ĉefa aŭ dependa propozicio; ĝi finiĝas per -u.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /vo.liˈti.vo/
- Silaboj
- vo·li·TI·vo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- volitivradikovolitivo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | volitivo | volitivoj |
| akuzativo (-n) | volitivon | volitivojn |
En aliaj lingvoj
| Español | volitivo |
|---|---|
| Português | volitivo |
| Français | volitif |
| Deutsch | Volitiv |
| Polski | volitivus |
| Русский | волевое наклонение |
| Українська | наказовий спосіб |
| Nederlands | volitief |
| Čeština | způsob rozkazovací a přací |
| Slovenčina | spôsob vyjadrujúci chcenie a rozkaz |
| 日本語 | 意志法 |
| Català | volitiu |
| Беларуская | валітыў, валюнтатыў |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.