Diccionario · sustantivo
volitivo
volitivo/vo.liˈti.vo/
volitivo es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «volitivo».
Significado
volitivo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definición en esperanto
- Verba modalo, per kiu iuj lingvoj esprimas ĝeneralan ideon de volo, ne indikante celecon, deziron, volon, ordonon aŭ peton (u-modalo)
- la esperanta volitivo respondas jen al la imperativo jen al la subjunktivo de la okcidenteŭropaj lingvoj laŭ tio, ĉu ĝi estas en ĉefa aŭ dependa propozicio; ĝi finiĝas per -u.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronunciación
- IPA
- /vo.liˈti.vo/
- Sílabas
- vo·li·TI·vo
- Escuchar
- Wikimedia Commons
Estructura de la palabra
- volitivraízvolitivo
- odesinenciasustantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeto | volitivo | volitivoj |
| complemento directo (-n) | volitivon | volitivojn |
En otros idiomas
| Português | volitivo |
|---|---|
| Français | volitif |
| Deutsch | Volitiv |
| Polski | volitivus |
| Русский | волевое наклонение |
| Українська | наказовий спосіб |
| Nederlands | volitief |
| Čeština | způsob rozkazovací a přací |
| Slovenčina | spôsob vyjadrujúci chcenie a rozkaz |
| 日本語 | 意志法 |
| Català | volitiu |
| Беларуская | валітыў, валюнтатыў |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.