Slovník · podstatné jméno
volitivo
volitivo/vo.liˈti.vo/
volitivo je esperantské slovo (podstatné jméno) ve významu „způsob rozkazovací a přací“.
Význam
způsob rozkazovací a přací
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definice v esperantu
- Verba modalo, per kiu iuj lingvoj esprimas ĝeneralan ideon de volo, ne indikante celecon, deziron, volon, ordonon aŭ peton (u-modalo)
- la esperanta volitivo respondas jen al la imperativo jen al la subjunktivo de la okcidenteŭropaj lingvoj laŭ tio, ĉu ĝi estas en ĉefa aŭ dependa propozicio; ĝi finiĝas per -u.
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Výslovnost
- IPA
- /vo.liˈti.vo/
- Slabiky
- vo·li·TI·vo
- Poslechnout
- Wikimedia Commons
Stavba slova
- volitivkořenvolitivo
- okoncovkapodstatné jméno
Tvary
| jednotné číslo | množné číslo | |
|---|---|---|
| nominativ | volitivo | volitivoj |
| akuzativ (-n) | volitivon | volitivojn |
V jiných jazycích
| Español | volitivo |
|---|---|
| Português | volitivo |
| Français | volitif |
| Deutsch | Volitiv |
| Polski | volitivus |
| Русский | волевое наклонение |
| Українська | наказовий спосіб |
| Nederlands | volitief |
| Slovenčina | spôsob vyjadrujúci chcenie a rozkaz |
| 日本語 | 意志法 |
| Català | volitiu |
| Беларуская | валітыў, валюнтатыў |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Výslovnost, stavba a tvary: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Pokud vám Esperantopedia pomohla, můžete ji podpořit.