Vortaro · substantivo
volontulo
volontulo/vo.lonˈtu.lo/
Oficiala radiko volont- (Fundamento, 1905)
volontulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu, kiu faras ion propravole, sen….
Signifo
- Iu, kiu faras ion propravole, sen devigo aŭ rekompenco; memvolulo
- volontula komsomola ripoztaglaboro
- taĉmento da pretorianoj, romane vestitaj, konsistanta ekskluzive el italaj soldatoj-volontuloj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /vo.lonˈtu.lo/
- Silaboj
- vo·lon·TU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- volontradikovolonti
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | volontulo | volontuloj |
| akuzativo (-n) | volontulon | volontulojn |
Ekzemplaj frazoj
- La beboj estas prizorgataj de volontuloj. #524030
- Mi esperis, ke vi estos volontulo. #2538860
- Volontuloj disdonadis teon en unuuzaj tasoj. #3121613
- Evidentiĝas, ke vi proponis vin volontulo. #3346280
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
volont-
- -e -i
- -ul- persono
volontulo volontuli
- -ec- eco, abstrakta kvalito
- mal- malo, kontraŭo
En aliaj lingvoj
| English | volunteer |
|---|---|
| Español | voluntario |
| Français | bénévole (subst.), volontaire (subst.) |
| Deutsch | Freiwillige, Freiwilliger |
| Polski | ochotnik, wolontariusz |
| Русский | доброволец |
| Українська | доброволець, волонтер |
| Nederlands | vrijwilliger |
| Čeština | dobrovolník, volontér |
| Slovenčina | dobrovoľník |
| Magyar | önkéntes |
| 中文 | 志愿者 |
| 日本語 | 志願者 |
| Català | voluntari |
| Bahasa Indonesia | sukarelawan, volunter |
| Беларуская | добраахвотнік, самахотнік, валаньцёр, дабрачынец |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.