Diccionario · sustantivo

ordeno

ordeno/orˈde.no/

ordeno es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «orden militar o religiosa».

Significado

orden militar o religiosa (grupo de personas)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Significados cercanos: orden

Wikcionario en inglés (tablas de traducción), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

Societo el kavaliroj aŭ religiuloj, kiuj vivas kune laŭ apartaj reguloj, liginte sin per votoj
- la jezuita ordeno
- la ordeno de Kruckavaliroj
sinónimos: kongregacio
Honoriga socieco starigita de suvereno por rekompenci meriton
- ordeno de Nigra Aglo
- Ordeno de la Ĝartero
Distinga insigno ŝtata, militista aŭ religia, kutime kun formo de stelo aŭ kruco pendanta de rubando; dekoracio
- juna soldato kun kelkaj ordenoj
- maljuna konsilano, kiu pro persista silentado ricevis tri ordenojn

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

	singular	plural
sujeto	ordeno	ordenoj
complemento directo (-n)	ordenon	ordenojn

La skribistoj estis ordeno en antikva Egiptujo.Los escribas eran una orden en el Antiguo Egipto. #2639249

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

English	order, fraternity, badge, decoration
Português	ordem
Français	congrégation religieuse, ordre religieux, ordre (civil, militaire)
Deutsch	Orden, Stiftung
Polski	zakon, bractwo, emblemat, order
Русский	орден
Українська	орден, орденський знак
Nederlands	orde, kloosterorde, ridderorde
Čeština	nábož. řád, řehole
Slovenčina	rad, vyznamenanie
Magyar	szerzetesrend, rend, rendjel
中文	兄弟会, 勋章
日本語	勲章
Română	ordin, fraternitate, emblemă
Svenska	orden
Català	orde (religiós), orde (civil, militar), condecoració
Беларуская	ордэн

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.