Esperantopedia

Словарь · существительное

kanoniko

kanoniko/ka.noˈni.ko/

Официальный корень kanonik- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kanoniko — слово эсперанто (существительное), означает «каноник».

Значение

каноник

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Близкие значения: кано́ник

Английский Викисловарь (таблицы переводов), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org

Определение на эсперанто

  1. Honora titolo donebla de episkopo al pastro alligita al katedralo por reciti la publikajn preĝojn kaj konsili la episkopon
    • la kanoniko de Notre-Dame, ekslakeo de l’ kardinalo, rekomendis lin al Lia Kardinala Moŝto, kiel homon fidelan
    • episkopoj, kanonikoj, ⫽ kaj abatoj kaj monaĥoj ⫽ […] ĉiuj estas niaj predoj .
  2. Membro de kapitulo (kanonikaro)
    • la kanonikoj de Prago kaj de Vyšehrad sendis al Konstanco liajn malamikojn, kiuj abomenis neniun rimedon por makuli la honoron kaj la bonan nomon de Hus
    • al la bretona reĝo Salomon (857-874) oni aljuĝas la fondon de gimnazio por kanonikoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Произношение и транскрипция

IPA
/ka.noˈni.ko/
Слоги
ka·no·NI·ko

Строение слова

  1. kanonikкореньkanoniko
  2. oокончаниесуществительное

Формы

единственное числомножественное число
именительный падежkanonikokanonikoj
винительный падеж (-n)kanonikonkanonikojn

На других языках

Englishcanon
Españolcanónigo
Portuguêscônego
Françaischanoine
DeutschKanoniker, Stiftsherr, Chorherr
Polskikanonik
Українськаканонік
Nederlandskanunnik
Češtinakanovník
Slovenčinakanonik
Magyarkanonok
日本語教会参事会員
Catalàcanonge
Беларускаяканонік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.