Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kanoniko

kanoniko/ka.noˈni.ko/

Oficiala radiko kanonik- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kanoniko estas esperanta vorto (substantivo): Honora titolo donebla de episkopo al….

Signifo

  1. Honora titolo donebla de episkopo al pastro alligita al katedralo por reciti la publikajn preĝojn kaj konsili la episkopon
    • la kanoniko de Notre-Dame, ekslakeo de l’ kardinalo, rekomendis lin al Lia Kardinala Moŝto, kiel homon fidelan
    • episkopoj, kanonikoj, ⫽ kaj abatoj kaj monaĥoj ⫽ […] ĉiuj estas niaj predoj .
  2. Membro de kapitulo (kanonikaro)
    • la kanonikoj de Prago kaj de Vyšehrad sendis al Konstanco liajn malamikojn, kiuj abomenis neniun rimedon por makuli la honoron kaj la bonan nomon de Hus
    • al la bretona reĝo Salomon (857-874) oni aljuĝas la fondon de gimnazio por kanonikoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ka.noˈni.ko/
Silaboj
ka·no·NI·ko

Vortfarado

  1. kanonikradikokanoniko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokanonikokanonikoj
akuzativo (-n)kanonikonkanonikojn

Ekzemplaj frazoj

  • La kanonikoj kaj la monaĥoj silente manĝis freŝajn persikojn. #13983849

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishcanon
Españolcanónigo
Portuguêscônego
Françaischanoine
DeutschKanoniker, Stiftsherr, Chorherr
Polskikanonik
Русскийканоник
Українськаканонік
Nederlandskanunnik
Češtinakanovník
Slovenčinakanonik
Magyarkanonok
日本語教会参事会員
Catalàcanonge
Беларускаяканонік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.