Esperantopedia

Diccionario · sustantivo

kanoniko

kanoniko/ka.noˈni.ko/

Raíz oficial kanonik- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kanoniko es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «canónigo».

Significado

canónigo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definición en esperanto

  1. Honora titolo donebla de episkopo al pastro alligita al katedralo por reciti la publikajn preĝojn kaj konsili la episkopon
    • la kanoniko de Notre-Dame, ekslakeo de l’ kardinalo, rekomendis lin al Lia Kardinala Moŝto, kiel homon fidelan
    • episkopoj, kanonikoj, ⫽ kaj abatoj kaj monaĥoj ⫽ […] ĉiuj estas niaj predoj .
  2. Membro de kapitulo (kanonikaro)
    • la kanonikoj de Prago kaj de Vyšehrad sendis al Konstanco liajn malamikojn, kiuj abomenis neniun rimedon por makuli la honoron kaj la bonan nomon de Hus
    • al la bretona reĝo Salomon (857-874) oni aljuĝas la fondon de gimnazio por kanonikoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Pronunciación

IPA
/ka.noˈni.ko/
Sílabas
ka·no·NI·ko

Estructura de la palabra

  1. kanonikraízkanoniko
  2. odesinenciasustantivo

Formas

singularplural
sujetokanonikokanonikoj
complemento directo (-n)kanonikonkanonikojn

En otros idiomas

Englishcanon
Portuguêscônego
Françaischanoine
DeutschKanoniker, Stiftsherr, Chorherr
Polskikanonik
Русскийканоник
Українськаканонік
Nederlandskanunnik
Češtinakanovník
Slovenčinakanonik
Magyarkanonok
日本語教会参事会員
Catalàcanonge
Беларускаяканонік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.