Esperantopedia

Vortaro · substantivo

blindulo

blindulo/blinˈdu.lo/

Oficiala radiko blind- (Fundamento, 1905)

blindulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu ne povas vidi.

Signifo

  1. Homo, kiu ne povas vidi
    • antaŭ blindulo ne kuŝigu falilon
    • kiel blinduloj ili vagadis sur la stratoj

    supernocio: kriplulo

  2. Homo ne klarvida pri situacioj, malprudenta
    • ĉu blindulo povas gvidi blindulon? ĉu ne falos ambaŭ en fosaĵon ?
    • edukito ne farus blindulon honorata korifeo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/blinˈdu.lo/
Silaboj
blin·DU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. blindradikoblinda
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoblinduloblinduloj
akuzativo (-n)blindulonblindulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Inter la blinduloj reĝas la strabuloj. #562480
  • Ŝi fondis societon, por subteni blindulojn. #635566
  • Ŝi fondis asocion por helpi blindulojn. #717239
  • Feliĉe ekzistas speciala skribado por blinduloj. #760106

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

blind-

En aliaj lingvoj

Englishblind person
Françaisaveugle (subst.)
DeutschBlinder
Polskiślepiec, niewidomy (osoba), ociemniały (osoba)
Русскийслепой (сущ.), слепец
Українськасліпець, сліпий, незрячий (ім.)
Češtinanevidomý, slepec
Slovenčinaslepec
中文盲人
日本語盲人
Românăorb, nevăzător
Българскислепец
עבריתאיש עיוור
Bahasa Indonesiaorang buta
Беларускаясьляпец

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.