Esperantopedia

Vortaro · substantivo

dikeco

dikeco/diˈke.tso/

Oficiala radiko dik- (Fundamento, 1905)

dikeco estas esperanta vorto (substantivo): Eco de tio, kio estas dika.

Signifo

  1. Eco de tio, kio estas dika
    • la ĉambrego estis granda, sed ŝajnis malvasta pro la dikeco de la kolonoj
    • la naturo donacis al ili neordinaran […] dikecon kaj fortikecon de la muskoloj
  2. Diko
    • la ŝelo havis la dikecon de 2/3 da metro
    • fendego, kiu trairas la tutan glaciejon tra ĝia tuta dikeco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/diˈke.tso/
Silaboj
di·KE·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. dikradikodiko
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodikecodikecoj
akuzativo (-n)dikecondikecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Spite sian dikecon ŝi bele dancis. #2898635
  • Malgraŭ ŝia dikeco, ŝi estis linda. #6617586
  • Ĉesu hontigi min pri mia dikeco. #9115870
  • Dikeco estas ĉefa kaŭzo por multaj malsaniĝoj. #561993

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dik-

En aliaj lingvoj

Englishthickness (property)
Portuguêsespessura, grossura
Françaisembonpoint, épaisseur, grosseur
DeutschDicke
Polskigrubość
Русскийполнота, толщина
Українськатовщина, повнота
Nederlandsdikte
Češtinatloušťka
Slovenčinahrúbka
中文厚薄
日本語厚さ
עבריתעוֹבִי
Bahasa Indonesiaketebalan
Беларускаяпаўната, сытасьць, таўшчыня

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.