Vortaro · substantivo
dikulo
dikulo/diˈku.lo/
Oficiala radiko dik- (Fundamento, 1905)
dikulo estas esperanta vorto (substantivo): Dika homo aŭ besto.
Signifo
- Dika homo aŭ besto
- el la salikaj arbedoj montriĝis nuda dikulo kun nigra silka cilindro
- la ĉambron venis tiu sama dikulo kun fera korpo, kiun ni renkontis en la konsulejo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /diˈku.lo/
- Silaboj
- di·KU·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- dikradikodiko
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | dikulo | dikuloj |
| akuzativo (-n) | dikulon | dikulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mia amiko estas maleleganta dikulo. #1250440
- Mi pensas, ke ĉiuj dikuloj devus ekdieti. #1255342
- Malmultegaj dikuloj havas longan nazon. #1497657
- Estas plaĉe knufli kun dikuloj. #11494455
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | obese person or animal |
|---|---|
| Français | obèse (subst.) |
| Deutsch | Dicker, Dickwanst, Fetter, Fettwanst |
| Polski | grubas, tłuścioch, ktoś otyły, ktoś korpulentny |
| Nederlands | dikkerd, dikzak |
| 中文 | 啤酒桶 |
| Bahasa Indonesia | orang gemuk |
| Беларуская | атлусьцелы (наз.), затлусьцелы (наз.) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.