Esperantopedia

Vortaro · adverbo

duonvoĉe

duonvoĉe/du.onˈvo.tʃe/

Oficiala radiko voĉ- (Fundamento, 1905)

duonvoĉe estas esperanta vorto (adverbo): Per malforta voĉo, por si mem aŭ por….

Signifo

  1. Per malforta voĉo, por si mem aŭ por proksima aŭskultanto
    • ĉio estas mensogo! interrompis duonvoĉe unu el la adjutantoj
    • Klaro […] levis la kapon kaj duonvoĉe interrompis la patron

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/du.onˈvo.tʃe/
Silaboj
du·on·VO·ĉe

Vortfarado

  1. duradikoduo
  2. onsufiksofrakcio
  3. voĉradikovoĉo
  4. efinaĵoadverbo

Ekzemplaj frazoj

  • La viro diris ion duonvoĉe al la ŝoforo. #440723
  • Li murmuris ion duonvoĉe. #4969760

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

voĉ-

En aliaj lingvoj

Englishin a low voice, under one's breath
Española media voz
Françaisà mi-voix
Deutschhalblaut
Italianosottovoce
Polskipółgłosem
Русскийвполголоса
Українськанапівголосно, пошепки
中文低低切切
日本語小声で
Catalàa mitja veu, a sota veu
Bahasa Indonesiadiam-diam (suara)
Беларускаянапаўголасу

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.