voĉo

Signifo

1. Sono de parolo, kanto, krio, farata de aero elblovita el la pulmoj kaj vibrigita de la laringo
   • paroli per malforta, sonora, raŭka, dolĉa, mallaŭta, trema voĉo
   • aŭdigi sian voĉon
2. Esprimo de la opinio de ĉiu pri demando, decido aŭ elekto
   • mi petas, ke ĉiu volu bone kaj libere pripensi sian voĉon
   • la homoj diskutis al kiu politika forto ili donu sian voĉon

   vidu ankaŭ: unuvoĉa

3. Konjugacia formo montranta, ĉu la ago esprimata de la verbo estas farata aŭ ricevata de la subjekto
   • aktiva, pasiva voĉo.
4. Registro, parto propra al instrumento aŭ voĉregistro en komponaĵo
   • en murmuro monotona de la voĉo saksofona
   • kvarvoĉa kanto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA

/ˈvo.tʃo/

Silaboj

VO·ĉo

Aŭskultu

▶ Vikimedia Komunejo

Vortfarado

1. voĉradikovoĉo
2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

Ekzemplaj frazoj

• Li ĉiam havas la ĉefan voĉon. #444362
• Per laŭta voĉo li kriis: "Helpu!" #447435
• Ne laŭtigu vian voĉon al mi. #514144
• Ni estis ravitaj de ŝia voĉo. #534276

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0