Esperantopedia

Vortaro · substantivo

duopo

duopo/duˈo.po/

Oficiala radiko du- (Fundamento, 1905)

duopo estas esperanta vorto (substantivo): Grupo de du.

Signifo

  1. Grupo de du
    • la ekvido de la duopo kvazaŭ repuŝis lin, Montan sidis apud la knabineto […] kun unu brako ĉirkaŭ ŝiaj ŝultroj
    • ilia revo pri la estonteco fariĝis la lia, kaj en lia interno la revo pri duopo de feliĉaj homoj kaj pri tutopo de feliĉa homaro preskaŭ kunfandiĝis .

    sinonimoj: duo, paro

  2. Grupo de du ludantoj; muzikpeco, teatraĵo por tia grupo
    • la duopo ludas ĉefe bluson, bugion, funkon kaj ĵazon
    • la koncerton de Anjo Amika mi bedaŭrinde ne povis ĉeesti, tamen plaĉis al mi tiuj de la duopo ĴeLe kaj kaj de la duopo Birke kaj Bertilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/duˈo.po/
Silaboj
du·O·po
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. duradikoduo
  2. opsufiksogrupo de
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoduopoduopoj
akuzativo (-n)duoponduopojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi havas plurajn dek-duopojn el tio. #601171
  • Peter kaj Eva formas belan duopon. #1698972
  • Maria kaj Tomo estas amuza duopo. #5997494
  • La duopo disiĝis por neniam renkontiĝi denove. #647084

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

du-

En aliaj lingvoj

Englishtwo (group), duo
DeutschDoppel, Duo, Duett
Polskipara (dwójka), dwójka (np. kajak, łódź)
Беларускаядвойка, пара, дуэт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.