Vortaro · verbo
duonigi
duonigi/du.oˈni.ɡi/
Oficiala radiko du- (Fundamento, 1905)
duonigi estas esperanta vorto (verbo): Dividi en duonojn.
Signifo
- Dividi en duonojn
- kapoj disiĝis forsalte, kvazaŭ fulm’ duonigus arbotrunkon
- mi enprenos vin kiel partoprenantinon, kaj ni duonigos ĉion
- Redukti je duono
- tiuj problemoj kaŭzis la nunan duonigon de la valoro de bitmono
- duonigita Kajto (muzikgrupo) ne povas alten flugi
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /du.oˈni.ɡi/
- Silaboj
- du·o·NI·gi
Vortfarado
- duradikoduo
- onsufiksofrakcio
- igsufiksokaŭzi, igi
- ifinaĵoinfinitivo
Formoj
| infinitivo | duonigi |
|---|---|
| prezenco | duonigas |
| preterito | duonigis |
| futuro | duonigos |
| kondicionalo | duonigus |
| volitivo | duonigu |
| aktiva participo · daŭranta | duoniganta |
| aktiva participo · finita | duoniginta |
| aktiva participo · estonta | duonigonta |
Ekzemplaj frazoj
- Prenu la pomon kaj duonigu ĝin. #435913
- La knabo tranĉe duonigis la kukon. #603704
- Ŝi duonigis la pomon per tranĉilo. #717212
- Ho! Hamleto, vi duonigis mian koron. #1295650
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.