Esperantopedia

Vortaro · substantivo

elegantulo

elegantulo/e.le.ɡanˈtu.lo/

Oficiala radiko elegant- (1. Oficiala Aldono, 1909)

elegantulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo eleganta.

Signifo

  1. Homo eleganta
    • li prezentis al li grupon de junaj elegantuloj, parfumitaj, kolorigitaj, en vestoj, broditaj per oro
    • la simplaj manieroj de la elegantulo Svan estis eble de lia flanko nur pli rafinita formo de vanteco .

    vidu ankaŭ: dando

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.le.ɡanˈtu.lo/
Silaboj
e·le·gan·TU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. elegantradikoeleganta
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoelegantuloelegantuloj
akuzativo (-n)elegantulonelegantulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ĉu vi preferas ĉarmulojn aŭ elegantulojn? #5601842
  • Tomo estas elegantulo. #12272166
  • Li vestiĝas kiel elegantulo, sed li parolas kaj kondutas kiel klaŭno. #763001

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

elegant-

En aliaj lingvoj

Englishelegant person
Españolcatrín
Françaisélégant (subst.)
Deutscheleganter Herr, elegante Dame, Person von Geschmack, vornehmer Mensch
Polskielegant, fircyk
Русскийэлегантный человек
Українськаелеґант, чепурун
Češtinaelegán
Slovenčinaelegán
Magyarelegáns ember
日本語上品な人
Catalàdandi, elegant (subst.)
עבריתאֵלֶגַנטִי
Bahasa Indonesiaorang elegan, orang anggun, orang luwes
Беларускаяэлегантны чалавек

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.