Esperantopedia

Vortaro · substantivo

eleganteco

eleganteco/e.le.ɡanˈte.tso/

Oficiala radiko elegant- (1. Oficiala Aldono, 1909)

eleganteco estas esperanta vorto (substantivo): Eleganta aspekto, kiu ĉarmas.

Signifo

  1. Eleganta aspekto, kiu ĉarmas
    • la saloneto […] ne estis vasta, tial des pli frapis la okulojn la eleganteco de ĝia aranĝo
    • Klaro ĉiam sentis lian superecon en la instruiteco kaj eleganteco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.le.ɡanˈte.tso/
Silaboj
e·le·gan·TE·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. elegantradikoeleganta
  2. ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoelegantecoelegantecoj
akuzativo (-n)eleganteconelegantecojn

Ekzemplaj frazoj

  • Eleganteco en ĉiuj cirkonstancoj. #2421797
  • Bathilde pliintensigis sian elegantecon. #5283029
  • Mi malamas ekscesojn. Vera eleganteco ĉiam havas mezuron. #9032734
  • En lando de ĝibuloj, vertikala eleganteco estos rimarkinda escepto. #13448870

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

elegant-

En aliaj lingvoj

Englishelegance
Françaisélégance
DeutschEleganz
Polskielegancja, szyk, wytworność
Українськаелеґантність, витонченість
Češtinaelegance, uhlazenost
Slovenčinaelegancia, vyberaný vkus
日本語気品
Bahasa Indonesiaelegansi, keeleganan, keanggunan, keluwesan
Беларускаяэлегантнасьць, вытанчанасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.