Esperantopedia

Vortaro · substantivo

enuo

enuo/eˈnu.o/

Oficiala radiko enu- (Fundamento, 1905)

enuo estas esperanta vorto (substantivo): Stato de enuanto.

Signifo

  1. Stato de enuanto
    • timo […] por unu momento liberigis min de la enuo
    • vivi en […] letargio de enuo

    vidu ankaŭ: apatio, farniento, indiferenteco, langvoro, melankolio, nenifaro, spleno, tedo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/eˈnu.o/
Silaboj
e·NU·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. enuradikoenuo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoenuoenuoj
akuzativo (-n)enuonenuojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kiu amas ĝuon, akceptu ankaŭ enuon. #546199
  • Pro enuo li faras iom ajn. #601000
  • Mi ŝimis en senaktiveco kaj enuo. #1352505
  • Kiu amas ĝuon, amu ankaŭ enuon. #11157954

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

enu-

En aliaj lingvoj

Englishboredom
Españolaburrimiento
Françaisennui, lassitude
DeutschLangweile
Polskinuda
Русскийскука
Українськанудьга
Nederlandsverveling
Češtinanuda
Slovenčinadlhá chvíľa, nuda
中文窒息感
日本語退屈
Catalàavorriment
עבריתשעמום
Bahasa Indonesiakebosanan, kejemuan, rasa bosan, rasa jemu
Беларускаянуда, нудота

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.