Vortaro · substantivo
forĝejo
forĝejo/forˈdʒe.jo/
Oficiala radiko forĝ- (Fundamento, 1905)
forĝejo estas esperanta vorto (substantivo): Loko ekipita por forĝado.
Signifo
- Loko ekipita por forĝado
- jen ni estas antaŭ la forĝejo, kie la fajro brulas kaj la duonnudaj viroj frapas per la marteloj tiel, ke la fajreroj saltas malproksimen ĉirkaŭen
- [li] venis en forĝejon, metis la tornistron […] sur la amboson kaj petis […], ke ili martelu
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /forˈdʒe.jo/
- Silaboj
- for·ĜE·jo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- forĝradikoforĝi
- ejsufiksoloko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | forĝejo | forĝejoj |
| akuzativo (-n) | forĝejon | forĝejojn |
Ekzemplaj frazoj
- La forĝisto laboras en sia forĝejo. #2334812
- Apud la forĝejo ankaŭ estis kafejo. #5439810
- Antaŭ konvena forĝejo oni estas konvene ferumata. #2911069
- Tie vi estas antaŭ la ĝusta forĝejo! #3261228
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Français | forge |
|---|---|
| Deutsch | Schmiede |
| Polski | kuźnia |
| Українська | кузня |
| 日本語 | 鍛冶屋 |
| Bahasa Indonesia | apar |
| Беларуская | кузьня |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.