Esperantopedia

Vortaro · substantivo

indigno

indigno/inˈdiɡ.no/

Oficiala radiko indign- (Fundamento, 1905)

indigno estas esperanta vorto (substantivo): Sento de indignanto.

Signifo

  1. Sento de indignanto
    • la Eternulo elĵetis ilin el ilia lando en kolero kaj en furiozo kaj en granda indigno
    • vi mem parolis kun indigno pri la frenezaj elspezoj de la faraona kortego

    vidu ankaŭ: kolero, tumulto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/inˈdiɡ.no/
Silaboj
in·DIG·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. indignradikoindigno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoindignoindignoj
akuzativo (-n)indignonindignojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝia parolado malligis ondon de indigno. #2605455
  • Morala indigno estas ĵaluzo kun aŭreolo. #3012493
  • Kiel mi subpremu mian justan indignon? #12452851
  • Indigno kaj envio kaŭzis anĝelojn fali. #13119941

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

indign-

En aliaj lingvoj

Englishindignation
Españolindignación
Portuguêsindignação
Françaisindignation, révolte
DeutschEmpörung, Entrüstung, Indigniertheit [geh][rar]
Polskioburzenie
Русскийвозмущение, негодование
Українськаобурення
Nederlandsverontwaardiging
Češtinahněv, indignace, nelibost, rozhorlenost
Slovenčinapohoršenie, rozhorčenie
Magyarfelháborodás
中文义愤
日本語憤慨
Беларускаяабурэньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.