Vortaro · substantivo
kielo
kielo/kiˈe.lo/
Oficiala radiko kiel- (Fundamento, 1905)
kielo estas esperanta vorto (substantivo): Metodo aŭ maniero, per kiu oni faras ion.
Signifo
- Metodo aŭ maniero, per kiu oni faras ion
- li volis nepre ekscii detalojn pri la kielo kaj kialo de la vizito
- ili estas iel kunligitaj, kvankam la kielo ne estas evidenta (oni ne scias kiel ili estas kunligitaj)
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /kiˈe.lo/
- Silaboj
- ki·E·lo
Vortfarado
- kielradikokielo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | kielo | kieloj |
| akuzativo (-n) | kielon | kielojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉu vi ne scias la kielon? #1820139
- Ni trovu kielon por fari tion. #5779548
- La flegistino klarigos al vi la kielon. #2155514
- Mi ne scias la kielon. #2282607
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | manner, way |
|---|---|
| Español | forma |
| Français | façon, truc (procédé) |
| Deutsch | das Wie |
| Polski | sposób |
| Čeština | způsob |
| Slovenčina | spôsob |
| Türkçe | biçim, hal, tarz, tavır |
| Română | mod |
| Беларуская | спосаб |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.